Bonding – bezpieczny czy nie?

Bonding w ostatnich miesiącach stał się jednym z najczęściej komentowanych zabiegów stomatologii estetycznej. Pojawia się w mediach społecznościowych, portalach informacyjnych i rozmowach pacjentów. Niestety, im większe zainteresowanie, tym częściej pojawiają się uproszczenia, a nawet demonizowanie procedury, która sama w sobie nie jest ani „dobra”, ani „zła”. O bezpieczeństwie bondingu nie decyduje bowiem sam materiał czy technika, ale przede wszystkim właściwa kwalifikacja pacjenta oraz sposób wykonania zabiegu.

Jak podkreśla nasza lek. stom Karolina Cepińska – bonding jest zabiegiem małoinwazyjnym, bezpiecznym i zdrowym dla zębów pod warunkiem, że wykonywany jest u odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów.

Jedną z największych zalet bondingu jest fakt, że nie wymaga szlifowania zdrowych tkanek zęba lub ogranicza je do absolutnego minimum. Oznacza to, że pracujemy na własnym zębie pacjenta, bez niszczenia jego struktury i szkliwa, jak ma to miejsce w przypadku licówek porcelanowych. To ogromna różnica z punktu widzenia biologii zęba i długofalowego zdrowia jamy ustnej.

Materiał kompozytowy stosowany w bondingu, jeśli jest prawidłowo dobrany i nałożony, nie niszczy szkliwa oraz nie powoduje ścierania zębów przeciwstawnych. Co istotne, bonding jest zabiegiem odwracalnym i łatwym do korekty. W razie potrzeby można go naprawić, dopolerować lub zmodyfikować kształt bez ingerencji w sam ząb. To cecha, która czyni bonding rozwiązaniem bardzo elastycznym i bezpiecznym w rękach doświadczonego lekarza.

Trzeba jednak jasno powiedzieć: bonding nie jest zabiegiem dla każdego. Źle zakwalifikowany pacjent może na nim ucierpieć. Warunkiem koniecznym są zdrowe zęby oraz zdrowe tkanki przyzębia. Brak aktywnej próchnicy, stanów zapalnych dziąseł czy chorób przyzębia to absolutna podstawa. Równie ważna jest stabilność zgryzu.

Jeżeli pacjent zmaga się z problemami periodontologicznymi, bruksizmem, nieleczoną próchnicą lub znacznymi wadami zgryzu, bonding może szybko się niszczyć, odklejać, a w najgorszym przypadku prowadzić do powikłań. W takich sytuacjach zabieg nie tylko nie spełni swojej funkcji estetycznej, ale może również pogorszyć stan zdrowia jamy ustnej.

Kluczową rolę odgrywa także higiena. Perfekcyjna higiena jamy ustnej jest warunkiem trwałości bondingu. Jeśli pacjent nie dba o zęby, na granicy materiału i szkliwa może odkładać się płytka bakteryjna, co zwiększa ryzyko próchnicy oraz stanów zapalnych dziąseł. W takich warunkach bonding przestaje być wsparciem estetycznym, a zaczyna stanowić potencjalne zagrożenie.

Nie można również pominąć znaczenia prawidłowego wykonania zabiegu. Bonding powinien wiernie odtwarzać naturalną anatomię zęba oraz zachowywać właściwe proporcje. Ma to znaczenie nie tylko estetyczne, ale także funkcjonalne. Źle zaprojektowany kształt może zaburzać kontakty zgryzowe, prowadzić do przeciążeń podczas gryzienia, a w konsekwencji powodować bóle zębów, mięśni twarzy czy nawet stawów skroniowo-żuchwowych. Dodatkowo nieprawidłowe kształty mogą utrudniać higienę, sprzyjając odkładaniu się płytki bakteryjnej.

Prawidłowo wykonany bonding powinien być dla pacjenta niemal „niewyczuwalny”. Musi respektować naturalną anatomię zębów i fizjologię zgryzu, tak aby poprawa wyglądu nie odbywała się kosztem zdrowia. Kluczem jest minimalna ilość materiału, dokładna analiza zgryzu oraz precyzyjne modelowanie.

Podsumowując: bonding jest bezpiecznym i wartościowym narzędziem stomatologii estetycznej, ale tylko wtedy, gdy jest stosowany świadomie, indywidualnie i z poszanowaniem biologii zębów. To zabieg, który wymaga doświadczenia lekarza, odpowiedniej kwalifikacji pacjenta oraz współpracy w zakresie higieny. Wtedy może być doskonałą alternatywą dla bardziej inwazyjnych metod i przynieść naturalny, zdrowy efekt.